To δέργμα

T

Λευκό, υποκίτρινο, αρχαίο μυστήριο
Υπνωτίζεις και διαλύεις
Ψιθυρίζεις στα άγνωστα σωθικά
Αλήθειες απότομες
Όσο οι κατακόρυφες διαδρομές
Όπου έρπεις.

Γιατί φοβάμαι τόσο τα μάτια σου?
Μου σφυρίζουν την αμαρτία, κατέληξα
Την παιδική, όχι την προπατορική.
Τότε που με λαμπερή περιφρόνηση
Και ακούνητη φοβέρα
Δεν έστρεφες το βλέμα σου πουθενά
Παρά σε μένα
Που με μια βέργα θέλησα να σε βυθίσω
Πίσω στη λίμνη.

Μάταια.
Τα μάτια σου με ακολουθούσαν
με την αρχέγονη υπενθύμιση
δικαίου και εκδίκησης
πίσω στο τραπέζι
να βυθιστώ στην ασφάλεια του πολιτισμού μου

Ναι, τα φίδια ξυπνάνε με τη μουσική.

από Φίλα

Η Φωτια ψαχνει γιατι δεν τη ψαχνουν.

Η Φωτιά
στην γλώσσα μου
είναι θηλυκή
Γεννάει και εξαγνίζει
Αφανίζει
Ζεσταίνει
Ανακουφίζει
Πονάει

Recent Posts

Categories