Category

ΦΑΥΛΗ ΥΠΑΚΟΗ

Φ

Νιρβάνα και διαστημάνθρωποι

Η Ανατολή θέλει να εγκαταλείψει αυτόν τον κόσμο
Η Δύση να τον κάνει πιο κατοικίσιμο

Πλήρης αποτυχία

Προβλέπεται η Δύση να εγκαταλείψει αυτόν τον κόσμο
Αφού τον έχει κάνει πρώτα ακατοίκητο
Και η Ανατολή να κατοικεί μόνη της
Μην έχοντας τα εφόδια της εγκατάλειψης

Βορράς και Νότος, η άοσμη ανατροπή

Μπαλκόνι δεσμοφύλακας

βασιλικοί, αράχνη
κυκλάμινο, μολόχα
μπαρμπαρόριζα και αβοκάντο
άδειες οι ρίζες
ψάχνουν να βρεθούν
μα δε ξέρουν πως.

Ένα κόκκινο ερωτηματικό

Το πρόβλημα της ανεξάντλητης γονιμότητας

Το αίμα μου στέκει σβόλοι.
Ρουφώ την μυρωδιά της θυσίας, της ζωής,
του θανατερού ατυχήματος
χωρίς να με αηδιάζουνε
οι παχιές, οι μαύρες μύγες.
Μοναχά θωπεύω
το μαύρο, βελουδένιο τρίχωμα
και μυρίζω τη μέθη ξανά.

Ας ακούσουμε μια σπονδή

Η σπασμωδική γραφή του φόβου μου
κατρακυλά αρύθμητα
Άγνωστα και αθόρυβα μαστόρια
της κάτανυξης λαξεύουνε ναό
ανάμεσα σε στουρναρόπετρες
ατριφτερές ακόμα

Ουσιαστικά

Τι κακό και αυτό
Πέρα δώθε στη ζωή
Από τις ίδιες πόρτες
Σε ένα λαβύρινθο
Πλασματικής ύπαρξης
Που καταντάει
Ανυπαρξία

Mετά το τελεφερίκ

Πόσα μικροβιάκια είμαστε
δα μαζεμένα
σε τούτη δω τη μοκέτα του τζόγου?
Queen Isabella, Dozens of Diamonds,
Triplo Strike, Dangerous Beauty,
Ξανά Dozens of Diamonds
και κάποιοι να αναθεματίζουν κάποιους
που δε σκέφτονται τα παιδιά τους,
ενώ τους τρέχουν τα σάλια
σε τούτη δω τη μοκέτα του τζόγου.

Mηχανικές κινήσεις
ανάμεσα σε μελωδίες μηχανών.
Υπνωτισμένοι παίχτες
κλέβουν τους εαυτούς τους
προσπαθώντας να κερδίσουν χρόνο ζωής
σε ένα πανηγυρικό τίποτα.
Ωδή στο κενό και
θραύσματα σημασίας μόνο σε υποψία νίκης.
Κάλπικες δεκάρες
που τις βαφτίσανε μάρκες
κάλπικες χαρές
που τις βαφτίσανε χρήμα.

Και σαν στο τέλος αναμετρήσουμε τα κέρδη μας
πάλι μαζί θα κλάψουμε.

Εσύ

Είσαι φρικτή,
ετοιμόλογη,
υποτροπική,
αλατοσφαιρική,
λιωματική,
αναστατώστρα.
Μerci.

Όλα για ένα λόγο γίνονται

Για να λογοδοτήσεις
Πρέπει να αμαρτήσεις
Και για να αμαρτήσεις
Πρέπει να πλουτίσεις

Να δω εγώ πότε θα εξομολογηθώ

Η μοναξιά δεν είναι πρόβλημα της φύσης

Στη σύγχρονη φυσική
Τους ανθρώπους δεν τους χωρίζει το κενό.
Τους συνδέει ακτινοβόλο φώς.

Το Όλο είναι Πανταχού, Άτμητο και Αδιαίρετο

Στη σύχρονη φυσική
Είμαστε πυκνώματα του ίδιου υλικού
που επικοινωνούν δυναμικά μεταξύ τους

Μοναξιά ήσουν πάντα μια πλαστή διαίρεση

Όταν τότε

Όταν σε έγλυφε η φουσκοθαλασσιά
και η αυγή που έφτασε ενάντιά σου
έβρεξε με αναμνήσεις το τώρα
Τότε βιάστηκες να εξαφανίσεις τον ίσκιο σου
και φανερώθηκαν όλα
σαν σε αστραπή που σε τύφλωσε

Όταν σε χάιδεψε η δαιμόνια τύχη
ο άνεμος άνοιξε την πόρτα σου
και δώρισε την ιερή εμπλοκή
Τότε δεν βιάστηκες να φανερώσεις
Αυτό που τα στοιχειά σου ηχήσανε
σαν σε γιορτή που σε μέθυσε

….

Στα χτυπημένα μου σωθικά
έχει λουφάξει η σκέψη σου
και καραδοκεί ξανά
να με κατασπαράξει

Η αγία κοινωνία των ακουστικών νευρώνων

Σταλαγματιές βρόχινες, σταλαγματιές μεταλλικές
Αδυνατούν να συγκρουστούν στο χρονικό μου παράδρομο.
Βουή που συγχρονίζει το άχρονο
Ηδονή που αλοίφεται μέσα μου αθωώνοντας το κάτω μου

Οι γλώσσες εισβολείς
οι σκέψεις βανδαλοι
και οι αναμνήσεις κριτές

Λάθε βιώσας

Και αν είσαι διάσημος
δεν είσαι δα και χαμερπής.
Μόνο τόσο δα
παραπάνω προγραμματισμένος
να εκτελείς το λογισμικό
που σου φορτώθηκε.

΄Η να το παραβιάζεις επιτυχώς

Χαμογελαστός Χρόνος

Δε διστάζω να απολαύσω αγαπημένες αισθήσεις
απόκρυφες και ντροπαλές
που όταν όμως τις καλώ
δε θα κουρνιάξουνε δειλές
ούτε θα με χλευάσουνε κωφόμενες ως ανώτερες

Είμαστε μαζί σε αυτή την περιπέτεια
νοιώθοντας πως όταν συναντάς παλιόφιλους
θα χαθείς αφοσιωμένα και ασυνείδητα
στον στροφιλισμό της εμπλοκής

Οι πυκνώσεις μας χαιδεύουνε
άλλοτε μας χορεύουνε σε καλειδοσκοπικές τροχιές
και αυτός είναι ενας χρόνος που χαμογελά

Η Φωτια ψαχνει γιατι δεν τη ψαχνουν.

Η Φωτιά
στην γλώσσα μου
είναι θηλυκή
Γεννάει και εξαγνίζει
Αφανίζει
Ζεσταίνει
Ανακουφίζει
Πονάει

Recent Posts

Categories