Kονσέρτο για πόδια εντόμου

K

Καλέστρα νύχτα με πρόδωσες
Έβαλες τους μουσικάντηδές σου
Να τριζοβολούν γύρω μου
Με έκλεψες από τον ύπνο μου
Μου έταξες τα αστέρια άρυπα
και τη δροσιά μανδύα
Και όταν τα σκαλιά ξυπόλυτη κατέβηκα
Αρκούσαν γνώριμες, ρυθμικές σταλαγματιές
Από άγνωστη, αόρατη πηγή
Να μου θυμήσουν το μεγαλείο της σκοτεινιάς σου
Και τη μικρότητα του θάρρους μου

Ε ναι λοιπόν, το έβαλα στα πόδια

από Φίλα

Η Φωτια ψαχνει γιατι δεν τη ψαχνουν.

Η Φωτιά
στην γλώσσα μου
είναι θηλυκή
Γεννάει και εξαγνίζει
Αφανίζει
Ζεσταίνει
Ανακουφίζει
Πονάει

Recent Posts

Categories